لايحه حمايت از خانواده و وظيفه ما
زماني كه جماعت روزنامهچي طبق معمول از به حد نصاب نرسيدن تعداد اعضا براي به رسميت رسيدن جلسه مجمع عمومي انجمن صنفي روزنامهنگاران ايران مطمئن شده بودند و در محوطه كناري حسينيه ارشاد با همكاران گپ ميزدند بروشوري در اعتراض به مطرح شدن «لايحه حمايت از خانواده» در صحن علني مجلس توزيع شد. از آنجا كه حقيقتا به قوانين موضوعه در زمينه ازدواج و طلاق نقد اساسي دارم؛ بر اين باورم كه تصويب اين لايحه قوانين مردانه را هرچه بيشتر تقويت كرده و نهتنها اسباب حمايت از خانواده را فراهم نميكند بلكه باعث از هم پاشيدگي ساختار خانواده از طريق اعطاي حقوق بيشتر به مردان ميگردد. اعتقاد دارم كه در اختيار قرار دادن حق طلاق، حق گزينش همسران دوم و سوم و...، حق ايجاد ارتباط با همسران صيغهاي، حق حضانت و بسياري از حقوق ديگر، نهتنها ظلم آشكار به زنان است بلكه نشاني از تساوي و برابري انسان در آن به چشم نميخورد. به هرحال از آنجا كه ميانديشم تصويب اين لايحه به افسارگسيختگي مردان دامن ميزند و قطعا اسباب متلاشي شدن خانوادهها خصوصا خانوادههاي قشر پردرآمد را كه كموبيش به دليل برخورداري از نعمت پول، كمتر با مشكلات معيشتي و... دست و پنجه نرم ميكنند فراهم ميآورد، بخشي از متن بروشور توزيعي را كه در آن ضمن برشمردن نقاط ضعف لايحه «حمايت از خانواده»، از آحاد مردم خواسته شده بود تمام تلاش خود را براي پيشگيري از تصويب آن به كار بندند در اينجا ميآورم. باشد تا همگي براي برابري حقوق تمام هموطنان به دور از درنظر گرفتن جنسيتشان كوشا باشيم:
نگذاريم لايحه ضد خانواده و ضد زن تصويب شود
هموطنان عزيز
آيا ميدانيد «لايحه حمايت از خانواده» - لايحه پيشنهادي قوه قضائيه و هيات دولت – قرار است به زودي در صحن علني مجلس طرح شود و تصويب آن عقبگردي بزرگ براي برقراري عدالت در خانوادههاي ايراني است؟
اگر اين لايحه تصويب شود، نهتنها برخي از حقوق اندك زنان در خانواده از دست ميرود، بلكه با تصويب آن مردان ميتوانند بدون اجازه همسر اولشان همسر دوم و سوم و چهارم بگيرند. تنها شرط ازدواج مجدد مردان در اين قانون داشتن تمكن مالي است و اينكه به دادگاه تعهد دهند عدالت را بين همسرانشان رعايت ميكنند. (ماده 23)
اگر اين لايحه تصويب شود، همچنان راه براي ازدواج موقت مردان متاهل باز گذاشته ميشود. يعني مردان ميتوانند همچون گذشته چندين زن صيغهاي بگيرند و الزامي هم به ثبت ازدواجشان ندارند. (تبصره ماده 22)
اگر اين لايحه تصويب شود، مجازات عدم ثبت ازدواج و طلاق سبكتر ميشود. در قانون مجازات فعلي ثبت نكردن ازدواج و طلاق براي مرد جرم محسوب ميشود و مجازاتش تا يك سال حبس تعزيري است. در صورتي كه با توجه به اين لايحه، مردي كه ازدواج و طلاق خود را ثبت نكند فقط بايد جريمه نقدي (از دو ميليون تا ده ميليون تومان) پرداخت كند. (ماده 44)
اگر اين لايحه تصويب شود، حضانتي كه با هزار مكافات به مادر تعلق ميگيرد نيز ضمانت اجرايي محكمي نخواهد داشت. به عنوان مثال، اگر پدري حاضر نشود فرزندي را كه حضانتش به عهده مادر است به او بدهد، بر اساس اين لايحه فقط به جريمه نقدي محكوم ميشود در حالي كه در قوانين فعلي چنين پدري به حبس محكوم ميشود. (ماده 48)
اگر اين لايحه تصويب شود، زنان مانند گذشته نهتنها حق طلاق ندارند بلكه روند گرفتن حكم طلاق طولانيتر نيز ميشود. (فصل دوم)
اگر اين لايحه تصويب شود، تنها حق مالي زنان در ازدواج نيز محدود خواهد شد. زناني كه مهريهيشان بالاتر از حد متعارف باشد بايد هنگام عقد بابت مهريه نگرفتهشان ماليات بدهند. حد متعارف بودن مهريه را دولت تعيين ميكند. (ماده 25)
اين لايحه همچنان فقط بر قضاوت مردان در دادگاههاي خانواده اصرار دارد. اين درحالي است كه همه ما ميدانيم رياست مردان بر دادگاههاي خانواده و نبود قضات زن، چه تبعاتي را در پي داشته است. (ماده 2)
در مجموع لايحه «حمايت از خانواده»، نسبت به موقعيت حقوقي برابر زن و مرد در خانواده ساكت مانده است. زنان طبق اين لايحه همچنان از داشتن حق طلاق، حق سرپرستي فرزندان، حق اشتغال، حق گرفتن گذرنامه و سفر به خارج كشور بدون اجازه همسر و... محروم هستند و هيچ ممنوعيتي براي ازدواج دختران در سنين پايين قائل نشده است.
به خاطر همين ايرادات است كه بسياري از زنان و مردان برابرطلب ايراني از زمان طرح اين لايحه با شيوهها و عناوين مختلف كه در توان داشتهاند مخالفت خود را نسبت به لايحه فروپاشي خانواده ابراز كردهاند. اما متاسفانه با وجود همه مخالفتهايي كه حتي از سوي برخي مراجع تقليد به اين لايحه شده است، چند هفته پيش اين لايحه در كميسيون حقوقي و قضايي مجلس تصويب شد و زمان زيادي طول نخواهد كشيد كه براي تصويب نهايي به صحن علني مجلس برده شود.
هموطنان ايراني، اگر ميخواهيد مانع از تصويب اين لايحه شويد:
1- نامهاي تهيه كنيد و از دوستان و آشنايان خود بخواهيد با امضاء آن اعتراض خود را به مجلس شوراي اسلامي اعلام كنند
2- با نمايندگان شهرتان در مجلس از طريق تلفن، فكس، ايميل و يا ديدار حضوري ارتباط برقرار كنيد و مخالفت خود را به عنوان يك شهروند بيان كنيد
آدرس پستي مجلس شوراي اسلامي: تهران، ميدان بهارستان، كد پستي: 009821-39931
شماره تلفن مجلس: 39931-021
3- براي ارسال اعتراض خود به مجلس ميتوانيد از طريق فرستادن ايميل به آدرس ايميل مجلس اقدام كنيد: info@majlis.ir
4- ميتوانيد با بخش گفتوگوي مردم در صفحات روزنامهها تماس بگيريد و نظرات خود را براي رساندن به مسوولان اعلام كنيد.
روزنامه اعتماد 22860266
روزنامه اعتماد ملي 88321775
روزنامه كارگزاران 88674290
...
6- با مطلع كردن دوستان و همسايگان و فاميل از معايب اين لايحه از آنان بخواهيد در صورت تمايل آنان نيز اعتراض خود را به مسوولان اعلام نمايند.
|
نظرات (3)
سلام
ممنون از اطلاع رسانی شما متاسفانه حکومت ایران با استفاده از اسم اسلام سوء استفاده های زیادی می کند. در صدر همه کارهای مملکت مردان قرار دارند و تمام قوانینی که وضع میشود به نفع آنها هرچند که پیامبر هم گفته باید با زمان پیش رفت الان زنان از تمکن مالی بیشتری برخوردارند اگر حمایت زنان پشت مردان نباشد در این زمانه هیچ مردی به تنهایی به هیچ جایی نمی رسد ولی متاسفانه این مردان هستند که به جای قدردانی از قوانین وضع شده سوء استفاده می کنند. اگر ما خودمان را اصلاح کنیم مسلماً هیچ قانونی نمیتواند منجر به فروپاشی خانواده گردد. یک سال پیش هم که می خواستند حقوق زنان ایران را مانند زنان بقیه کشورها کنند متاسفانه سران ایرانی نگذاشتند در اعتراض به این عمل ما نامه تهیه کردیم و بیش از 100 نفر امضاء کردند ولی به هیچ جا نرسید متاسفانه در جامعه ای زندگی می کنیم که نظر هیچ کس مهم نیست الا کسانی که در صدر قرار دارند.
Posted by مینا | August 11, 2008 1:38 PM
نوشته شده در August 11, 2008 13:38
حالا چی کار باید کرد؟ من لینک این مطلب رو تو وبلاگم می ذارم.
Posted by marjan | August 21, 2008 9:55 AM
نوشته شده در August 21, 2008 09:55
احکام عرفی و قانون ایران بارا و بارها از سوی
نهادهای حقوقی به چالش کشیده شده
من در اینجا فقط به موضوع حقوق زن و مرد
در مقابل یکدیگر می پردازم و به مابقی کاری ندارم
چون موضوع بحث نیستن
وقتی صحبت از حقوق میشه چند واژه دیگه هم
خود به خود وارد بحث میشن مثلا وظیفه و یا لطف کردن
برای روشن شدن موضوع ابتدا باید ببینیم
در چه سیستمی داریم صحبت میکنیم؟
در واقع میخواهیم در کدوم سیستم زندگی رو تعریف کنیم؟
وقتی کسی به شما بگه عدد 3 برای کمیت طول زیاده
یا کمه چی جواب میدین؟اولین سوالی که میپرسین
اینه که در کدوم سیستم؟اس آی یا انگلیسی؟3
اینچ؟3 متر؟3 کیلومتر؟3 چی؟در ثانی این طول کجاست؟
از یه نظر ما در حال حاظر دو نوع زندگی داریم:سنتی و مدرن
در زندگی سنتی مرد وظیفه داره به زن مهریه بده
مرد وظیفه داره خرجی زندگی رو تامین کنه
تا اینجا این دو امتیازی بود که به زن داده شده
در مقابل این دو امتیازی که به زن داده شده
دو امتیاز به مرد داده شده:
حق طلاق با مرد هست و دیگری اینکه زن
در اصطلاح باید از مرد تمکین کنه
یعنی هر جا مرد گفت باید زندگی کنه و رفت و آمد
و سرکار رفتنش بستگی به اجازه ی مرد داره
بعضی ها میگن حقوق زن پایمال شد چون اختیار
و سرنوشت زن ها در ایران دست مرد هست
چرا باید اختیار زن ها دست مردها باشه؟
چرا زن به خاطر شوهرش از رفتن به سر کار منع میشه؟
به چه حقی مردا میتونن این امر و نهی ها رو داشته باشند؟
این درست اما همین ها که ندای احیای حقوق زن رو سر دادن
دیگه نمیگن چرا باید مرد به خاطر زن زیر بار مهریه بره؟
(اون هم مهریه های امروزی)
چرا باید مرد خرج یکی دیگه رو هم تامین کنه؟
(اون هم با شرایط اقتصادی و کاری الان)
بعضی ها ممکنه بگن مرده وظیفشه.چشش کور
باید خرجی و نفقه بده.اگه بخواهیم با همین شیوه
صحبت کنیم باید بگیم زنه وظیفشه.چشش کور
باید از شوهشرش اطاعت کنه بمونه خونه!
در دنیای مدرن مثلا فرض کنید در کالفرنیا مردی
به خواستگاری زنی بره.اگه زن تقاضای مهریه کنه
اولین چیزی که ار طرف مرد میشنوه اینه که مرد
میگه خودت چرا مهریه نمیدی؟!
اگه بگن تامین خرج زن با مرده اولین چیزی که
میگه اینه که چرا اینجوری باشه؟چرا خرج من با زنم نباشه؟!
(هیچ میدونستید اگه در دنیای غرب زوجی
به رستوران برن هر کدوم خودشون
باید غذای خودشون رو بپردازن؟!)
ما باید ابتدا تکلیف خودمون رو روشن کنیم
که آیا می خواهیم سنتی زندگی کنیم یا مدرن؟
نمیشه که از دنیای سنتی و مدرن فقط چیزایی رو برداریم که به نفعمون هست!
نمیشه که زن هم مهریه بگیره
هم خرجیش به عهده ی مرد باشه هم
هر جا خواست زندگی کنه هر جا و هر وقت که
خواست بیرون بره کسی هم نگه بالا چشت ابرویه
اگه اینجوری باشه دیگه حقوق زنان پایمال نشده!
یا باید امتیازی به هیچ کس داده نشه
یا اگه داده میشه به دو طرف داده بشه
خیلی از زن ها این بار منت رو میذارن که من دارم
به خاطر تو با شرایط مالی تو میسازم وگرنه تا حالا رفته بودم
از نظر دنیای سنت و اسلام ساختن
با وضعیت مالی شوهر وظیفه است نه لطف کردن
اگه این طور بالشه پس مرد هم میتونه
این منت رو بذاره که من به خاطر تو از صبح تا شب
دوندگی میکنم وگرنه تا حالا خرجیتو نمیدادم!
از نظر اسلام تمکین وظیفه ی زن هست
همچنان که خرجی دادن وظیفه ی مرد هست
اگه زوجی این نوع زندگی رو بپذیرند دیگه
نباید وظایفشون رو لطف تلقی کنند
اونا وقتی میتونن وظایفشون رو لطف حساب کنند
که بخوان مدرن زندگی کنند.چون در دنیای مدرن
نه مرد وظیفه داره
مهریه و نفقه بده نه زن وظیفه داره تمکین کنه
اما اینکه آیا زندگی کردن به شیوه ی سنتی
و مطابق با احکام اولیه ی اسلام در این زمان
تا چه حد درسته بحث دیگری است
این خود افراد هستن که تمیم میگرن چگونه زندگی کنند
مدرن یا سنتی.از نظر من این احکام برای اون زمان ها
که زن ها توانایی استقلال مالی نداشتن
و به این لحاظ بی پناه بودن واجب کردن دادن مهریه
و نفقه به زن برای مرد بسیار عادلانه بوده و نه تنها
حقوق زن ها پایمال نشده بلکه احیای حقوق اون ها
رو به دنبال داشته.در واقع اسلام یه امتیازاتی
به زن داده در مقابلش یه امتیازاتی به مرد
اگه زن ها می خوان سنتی زندگی کنند
اما این جور تقسیم بندی اسلام رو ناعادلانه میدونن
بسیار خوب.بیان امتیازاتشونو با مردا عوض کنند
مثلا اونا مجبور باشند به مردا مهریه و نفقه بدند
به عوضش حق طلاق و اختیار محل زندگی با زن ها باشه
حاظرند چنین معاوضه یی بکنند؟!
من که بعید میدونم کسی از میون خانوما
با این تعویض امتیازات حاظر بشه
+نوشته شده در سه شنبه 1387/12/13ساعت14:44توسط ابوالفضل دستجردی از وبلاگ- حجم سفر- .hejrataneh بلاگفا
Posted by pilo | May 26, 2009 3:45 PM
نوشته شده در May 26, 2009 15:45