|
|
 |
شكلاتهاي تلخ سال نو
سال نو ميلادي در حالي آغاز شد كه فاصله و شكاف بين كشورهاي توسعهيافته و جهان سوم به واسطه عوامل متعددي كه به نظر نگارنده اصليترينش يكسويهنگري و خودكامگي و عدم كفايت برخي از مسوولان حكومتي در كشورهاي جهان سوم است بيش از پيش، عمق يافته است.
كشورهاي توسعهيافته در حالي سال نو ميلادي را در جشن و پايكوبي گذراندند كه در برخي از ديگر كشورهاي جهان سوم، قتل، ترور، فساد اقتصادي، فقر و هزار معضل ديگر عرصه زندگي را بر مردمانشان تنگ كرده است. از ترورهاي دولتي و غيردولتي در فلسطين و پاكستان گرفته تا قليان تروريسم در عراق و دورتر در كنيا و دارفور.
بچههاي شادكام بخشي از اين كره خاكي در حالي هداياي سال نو خود را از پاپانوئل دريافت ميكنند كه در سويي ديگر نفير ترور و وحشت تنها گلولههاي آتشين را در آغوش كودكان معصوم جاي ميدهد. كودكان غزه، كودكان افغان، كودكان سودان، كودكان عراق و...
اي كاش سهم اين كودكان در جشن سال نو چيزي جز شكلاتهاي تلخ بود.
|
|
نظرات (1)
گریه کن سرزمین محبوب:
به خاطر کودکی که هنوز چشم به جهان نگشوده
و در آینده،
در وحشتی که بر وجودمان مستولی است شریک خواهد بود.
Posted by کوتاه | February 7, 2008 2:20 PM
نوشته شده در February 7, 2008 14:20