» August 2008

» May 2008

» April 2008

» March 2008

» February 2008

» January 2008

» November 2007

» September 2007

» July 2007

» June 2007

» May 2007

» April 2007

» March 2007

اول دفتر

اول دفتر...
نخست اين را روشن كنم كه در اين دنياي گسترده مجازي، نيامده‌ام تا سري برافرازم و رجزي بخوانم. در جهاني كه انساني‌هاي والايي چون «گاندي» و «ماندلا» نه آنكه خود را برتر و بزرگتر از ديگري و ديگران نمي‌دانند، بلكه همپاي پايين‌ترين رده‌هاي جوامعشان مي‌پويند و همسان آنان مي‌زيند، چه جاي آنكه چون مني، كباده افاضه بر سر دست آرم و بر دوش خسته خلايق بار منتي ديگر گذارم.
دوم اينكه سر اندرزگويي ندارم و نمي‌خواهم مردماني را كه در همه سوي جهان از بمباران تبليغاتي خسته و دلزده و در ستوه‌اند با [پندباران تنبيهاتي] دل‌آزرده‌تر و ملول‌تر سازم. پس در اين باره كه [آمدنم بهر چه بود؟] بايد بگويم كه آمده‌ام تا در ميان همگنان و در جمع ديگران باشم همين. آدميزادي عادي كه به تبع سرشت اجتماعي انسان مي‌خواهد در ميان انساني‌هاي عادي و هم‌سنخ خود باشد و با آنها از خود و ديگران و از خوش و ناخوش زيست و زندگي سخن گويد و با آنها به تماشا و گل‌گشت عرصه‌هاي زشت و زيباي محيط دور و نزديك پردازد.
مي‌پندارم براي گام گذاشتن به اين رهگذار نيازي به طرح مسائل پيچيده و كلان و گشودن دريچه كليات نيست. (كه البته مرا نه دعوي و نه توان آن است). پس ارائه طرح‌ها و تصويرهاي كوچك و جزيي از اين سو و آن سوي فراخناي محيط زندگي عادي و رونده‌مان و گاه واگويه و درددل و قصه و حكايتي و گذري و نظري بر رويدادهاي جاري پيرامون، رواديد من براي ورود به [مجازستان] خواهد بود و در ميان جمع و با ديگران زيستن.