archives

 

» August 2008

» May 2008

» April 2008

» March 2008

» February 2008

» January 2008

» November 2007

» September 2007

» July 2007

» June 2007

» May 2007

» April 2007

» March 2007

 

links

 

 

 


مشكل فني



«با پوزش از خوانندگان محترم به اطلاع مي‌رسانيم، در مطلب.... كه در شماره ديروز در صفحه... به چاپ رسيد، جمله «....» به دليل «مشكل فني»، «....» درج شده بود كه بدين وسيله تصحيح مي‌گردد.
اين جمله براي بسياري از خوانندگان و به‌خصوص روزنامه‌نگاران آشناست. در ذيل صفحات برخي مطبوعات معتقد به رعايت حقوق خوانندگان، هرچند وقت يكبار با اين جمله يا جملات مشابه روبرو مي‌شويم. نگارنده سطور در اين يادداشت بر آن نبوده‌ است كه وقوع خطا از سوي پرسنل فني را منكر شود كه صدالبته درصد خطا در تمامي اموري كه توسط نيروي انساني صورت مي‌گيرد محاسبه مي‌شود، ولي از آنجا كه خود چند صباحي است دستي در امور فني مطبوعات دارد بر اين باور است كه بخش فني مطبوعات به دليل عدم درك صحيح و اهميت آن، در هنگام آرامش بخش «ناچيز» و در زمان بلوا، «سپر بلاي» بخش تحريريه مطبوعات است. همكاران محترم دست‌به‌قلم فرض را بر آن گمارده‌اند كه پيشگيري از بروز هرگونه خطا از سوي ايشان برعهده پرسنل فني است! ايشان چشم‌ها را بر خطاهاي فاحش خود مي‌بندند و تمام مسؤوليت‌هاي خطير را بردوش پرسنل فني مي‌اندازند. و واي اگر از انبوه خطاهايشان يك خطا به چاپ برسد! حاشا و كلا كه شما سهل‌انگاريد! شما بي‌دقتيد! و...
آيا در هنگامه آرامش كه ايشان از مجموع 6 صفحه مطلب تنها 5 صفحه را براي تايپ به بخش فني مي‌فرستند و صفحه آخر به عنوان زيراستكاني در تحريريه به‌جاي مي‌ماند و يا زماني كه شماره صفحات در يك عدد تكراري مي‌شود! و يا مطلب را بدون كسب اجازه از سردبير (كه البته ريشه در اهميت ندادن به سلسله مراتب كاري است) براي چاپ به بخش فني ارسال مي‌دارند و يا خيلي چيزهاي ديگر، به خطاهاي خود آگاهند؟ كه در زمان اختلاف چنين برمي‌آشوبند و توجيه‌ها و توضيح‌هاي پرسنل فني را برنمي‌تابند و با زبان تهديد و تحكم‌‌آميز سخن مي‌گويند؟
همكاران محترم قلم‌به دست، صرف نگارش با قلم را ملاك روزنامه‌نگار بودن مي‌دانند ولي به‌نظر بسياري از اساتيد فن اينگونه نيست. تمامي اين همكاران اصول روزنامه‌نگاري را در دانشگاه فرا نگرفته‌اند. بسياري از ايشان تنها بر اساس تجربه و رابطه وارد گود شده‌اند و راه درازي تا ميدان‌دار شدن بايد بپيمايند. پس چگونه است كه احتمال سرزدن هيچگونه خطايي از سوي خود را نمي‌دهند؟! خبرنگاري كه حتي پس از 5 سال فعاليت در حوزه كاري خويش هنوز بر برخي مهارت‌ها ازجمله تيتر زدن، انتخاب سوتيتر و حتي معاني برخي كلمات ساده اشراف ندارد، اين حق را هم ندارد در توضيح خطاي خود، مسؤوليت را بر دوش پرسنل فني بياندازد.
زمان كم، استرس زياد، حجم زياد اخبار و... همه قابل‌قبول. اما چرا براي شما؟ مگر غير از اين است كه دست‌نوشته‌هاي بعضاً بسيار ناخوانا و غيرمتعارف شما توسط پرسنل فني به نگارش رايانه‌اي و قابل‌خواندن تبديل مي‌گردد. مگر صفحات صرفا متن شما با طرح‌ها و عكس‌ها و صفحه‌آرايي پرسنل فني آرايش نمي‌شوند تا قابل خواندن شوند؟ مگر مجموعه اينها شامل 50 درصد كار روزانه مطبوعات نمي‌شود؟ اگرنه پس قبول زحمت فرماييد و مسؤوليت آن را خود متقبل شويد! كه البته در هيچ حوزه مطبوعاتي استانداردي رايج نيست و اگر آري پس حقوق صنفي پرسنل فني را محترم بشماريد و در توجيه اشتباهات خود نگوييد «مشكل فني».



ارسال نظر

لطفا نظر خود را اینجا بنویسید.