archives

 

» August 2008

» May 2008

» April 2008

» March 2008

» February 2008

» January 2008

» November 2007

» September 2007

» July 2007

» June 2007

» May 2007

» April 2007

» March 2007

 

links

 

 

 


چالشي بزرگ در روزنامه‌نگاري كشور



چالشي بزرگ در روزنامه‌نگاري كشور
اميد سرخي
www.sobhgahan.com

نگارنده اين سطور، به‌دليل بي‌ثباتي و عدم امنيت شغلي حرفه روزنامه‌نگاري، طي چند سال اخير بارها ناچار به يافتن كاري مرتبط با كار خويش بوده و در طي آن تشديد وخامت اوضاع و شرايط روزنامه‌نگاران را شاهد بوده است. امروزه متأسفانه در اكثر روزنامه‌ها و به‌طور كل مطبوعات شاهد تضييع حقوق صنفي روزنامه‌نگاران مي‌باشيم. حقوقي كه طبق قانون اجرايشان برعهده كارفرما بوده و هست. ولي به‌دليل خلأ اجرايي كمتر كارفرمايي تن به اجراي آن مي‌دهد. در اين روزها شاهد آن هستيم كه امتياز مطبوعات به‌خصوص روزنامه‌ها به افرادي سپرده مي‌شود كه اغلب فاقد پيشينه و سابقه طولاني مي‌باشند. حتي اگر برخي صاحب‌امتيازان داراي سابقه مطبوعاتي باشند به دلايل عديده، ترجيح‌ مي‌دهند امتياز روزنامه را به فرد ديگري بسپارند. به فرد ديگري كه تنها به‌دنبال تأسيس يك بنگاه تجاري سودآور از راه دريافت سهميه‌هاي كاغذ و فيلم و زينك از يك طرف و استثمار جوانان مستعد روزنامه‌نگار جوياي كار، بدون پرداخت حقوق مكفي، عقد قرارداد، بيمه تأمين اجتماعي و... از ديگر سو مي‌باشند.
برخوردهاي ناشايست و غيراخلاقي اين سرمايه‌داران غيرروزنامه‌نگار تا به حدي فرا رفته است كه برخي از روزنامه‌نگاران زن، بيكاري و تحمل شرايط نامساعد معيشتي را بر همكاري با چنين افرادي ترجيح مي‌دهند. بسياري ديگر از روزنامه‌نگاران باتوجه به وضعيت سخت معيشتي و برخوردار نبودن از امنيت شغلي، وامدار بسياري از بانك‌ها و مؤسسات مالي‌اند كه بازپرداخت اقساط آن، چاره‌اي جز تحمل رفتار ناشايست و ادامه همكاري با چنين پيمانكاراني را حتي به حداقل حقوق صنفي آنها نيز اعتقادي ندارند رضا مي‌دهند.
براستي چگونه است كه وزارت ارشاد در واگذاري امتياز و به اجاره دادن‌هاي پي در پي مطبوعات نظارتي ندارد؟ چگونه است كه عدم اجراي قوانين كار جمهوري اسلامي و برقراري بيمه تأمين اجتماعي و عقد قرارداد با روزنامه‌نگاران از سوي اين وزارتخانه و انجمن صنفي روزنامه‌نگاران پيگيري نمي‌شود؟ چگونه است كه صلاحيت افراد پيمانكار و داشتن سابقه نيك مطبوعاتي درخصوص پيمانكاران مطبوعات به‌ اجاره داده شده، ملاك قرار داده نمي‌شود؟
همه نيك مي‌دانيم كه امروزه كمتر پيمانكار يا مديرمسؤولي را مي‌توان يافت كه بابت حقوق معوقه پرسنل خود بدهكار نباشد. كمتر پيمانكاري را مي‌توان يافت كه داوطلبانه جهت برقراري بيمه تأمين اجتماعي اقدام كرده باشد و كمتر پيمانكاري را مي‌توان يافت كه درخصوص عقد قرارداد كاري با روزنامه‌نگاران اقدامي كرده باشد و در مقابل چه بسيار پيمانكاراني كه ضمن عدم اجراي قوانين موضوعه درخصوص استخدام، به‌محض اطلاع از پيگيري آن از سوي هريك از افراد مستخدم خود، اقدام به اخراج و تضييع حقوق حقه وي خواهند كرد. چه بسيار پيمانكاراني كه روزنامه‌نگاران را تنها به دليل ابراز عقيده مخالف خود و مقاومت و اصرار بر موضع اعتقادي و يا به دليل مغايرت خط‌مشي وي با خود، دست به اخراج انفرادي يا دسته‌جمعي پرسنل مي‌زنند و چه راحت از زير بار جريمه و قانون فرار مي‌كنند.
نگارنده كه خود زخم‌خورده بسياري از چنين مديران‌مسؤول و پيمانكاران عرصه مطبوعات است، مواردي را كه به‌ظاهر راهگشاي اين گره كور جامعه مطبوعات است به اختصار بيان مي‌دارد:
1-هيأت نظارت بر مطبوعات امتياز مطبوعات را به افراد فاقد سابقه مطبوعاتي اعطا نكند
2-معاونت مطبوعاتي قبل از اطمينان از دارا بودن سرمايه كافي و اجراي قوانين كار و تأمين اجتماعي از سوي كارفرما اجازه فعاليت انتشاراتي به مطبوعه را ندهد.
3- معاونت مطبوعاتي وزارت ارشاد با تشكيل بخش بازرسي، ضمن بازديد از مطبوعات بر سوابق و نحوه كار مديرمسؤول، سردبير و يا پيمانكار نظارت كافي داشته باشد.
4-انجمن صنفي روزنامه‌نگاران بر نحوه كار چنين مطبوعاتي نظارت بيشتر داشته باشد و به اعتراضات روزنامه‌نگاران رسيدگي نمايد و در صورت نياز گزارش وضعيت مطبوعات را جهت رسيدگي بيشتر به معاونت مطبوعاتي ارائه دهد.
5-سازمان تأمين اجتماعي كه طبق ماده 48 خود، بيمه را اجباراً برعهده كارفرما نهاده و در اجراي صحيح آن از سوي كارفرمايان مطبوعاتي كه اغلب از اجراي آن طفره مي‌روند، نظارت و در صورت نياز جريمه‌هايي را اختصاص دهد. طبعاً اعزام يك بازرس به چند روزنامه و بررسي قراردادها و ليست بيمه باتوجه به تعداد كم روزنامه‌هاي كشور چندان مشكل نخواهد بود.
6-روزنامه‌نگاران هرچند به ناچار تن به چنين شرايطي مي‌دهند، اما در جهت احقاق حقوق حقه خود انجمن صنفي روزنامه‌نگاران را در جريان مسائل و مشكلات خود بگذارند.
به اميد روزي كه با تلاش روزنامه‌نگاران، شاهد وضع و اجراي قوانين مناسب، در اين مورد خاص باشيم.



نظرات (1)

یکی بگه ما کجا داریم زندگی می کنیم...

ارسال نظر

لطفا نظر خود را اینجا بنویسید.